Si Lauren Betts ay 6'7", nanalo sa national title, at kakapatumba lang kay Angel Reese sa preseason. May problema ang Washington — magandang problema.

Marami na akong napanood na preseason basketball sa buhay ko. Karamihan ay hindi mapanood. Naglalakad-tagaktak lang ang mga beterano. Sinusubukan ng mga coach ang mga set na hindi na nila uulitin. Kalahati ng roster, putol pagdating ng Huwebes. Walang silbi sa kabuuan.

Pero paminsan-minsan, may rookie na sumusulpot sa Mayo at nakikita mo na agad. Yung katawan. Yung footwork. Yung paraan kung paano umangat ang court papunta sa kanya. Ganun ang itsura ni Lauren Betts sa dalawang preseason games niya para sa Washington Mystics, at honestly, hindi ako sigurado kung handa na ang WNBA sa darating.

Recap muna para sa konteksto. #4 pick si Betts ng Washington sa 2026 draft. UCLA. Two-time All-American. Final Four Most Outstanding Player. Nanalo sa national title walong araw bago ang draft night, tinalo ang South Carolina 79-51 sa finals. Senior year stats sa UCLA: 17.1 puntos, 8.8 rebounds, 3.2 assists, 2.1 blocks, 58.2% sa floor. May anim na manlalaro mula sa UCLA na na-draft sa 2026 — pinakamarami sa isang school sa isang draft, at lima sa kanila ay first round. Isa pang record.

Kaya sobrang dami na ng resume bago pa man magsimula. Ang nag-iisang totoong tanong ay yung dapat sagutin ng kahit sinong dominanteng college center sa level na ito: kung-translate ba ang size at footwork pag yung nag-gaguard sa'yo ay pro din?

Pagkatapos ng dalawang W games, ang sagot ay "lol, oo, obvious".

Warmup lang ang first game. Nag-start si Betts sa center, lider ng Mystics sa scoring na may 13 puntos, 2-of-7 sa floor. Hindi pumapasok yung shots. Lider pa rin sa scoring ng team niya. Basahin niyo ulit yung pangungusap na yan.

Announcement na yung second game. Sabado ng gabi, Mayo 3, laban sa Atlanta Dream. Si Angel Reese sa kabilang side. Yung matchup na hinihintay ng W internet simula draft night. Nag-drop si Betts ng 17 sa 7-of-12 shooting sa 26 minuto, may 4 rebounds at 3 assists, at nanalo ang Washington 83-72. 15 sa 17 na yun ay nakuha bago mag-halftime. Lider ulit sa scoring. Ginawa ulit niya bilang 22-year-old sa second pro game pa lang.

At meron ngang Reese. Kailangan ko itong pag-usapan ng maingat dahil broken ang discourse around her, at gagawing martilyo ng mga tao itong kuwento. Hindi ko interes yun. Real player si Reese. Nag-average ng double-double bilang rookie. Nagre-rebound siya sa level na bihira makita sa W.

Pero 11 minuto lang siya nag-laro Sabado. At karamihan ng minutos na yun, ginu-guard niya si Betts, at apat na pulgada mas matangkad si Betts sa kanya, at math ang math. Nag-post si Reese ng 10 puntos, 4 rebounds, 2 steals sa 3-of-7 shooting. Nag-miss siya ng dalawang free throws. Pito sa 17 ni Betts ay diretso sa kanya nakuha. Tatlo pa sa free throws matapos mag-foul si Reese habang sinusubukang itulak palayo sa rim. Hindi yan slander tweet, box score yan.

Yung tumama sa akin sa second game ay hindi lang yung scoring, yung catch radius. 6'7" si Betts, at may particular na uri ng WNBA possession kung saan nag-pa-probe ang guard, kick out, tapos re-attack habang nag-seal yung post. Kung hindi natatapos ng center mo yung mga 'yon, mamamatay ang offense. Tinatapos ni Betts. Hinahawakan niya yung bola walong feet mula sa rim at pumapasok lang yung bola. Hindi flashy. Yung boring, soul-crushing na klase ng dominanteng tumatagal.

Mas malaki itong storya kesa sa karaniwang "rookie balls in preseason" dahil sa specific na rason. Ang Washington ang pinakamasamang offensive rebounding team last year. Walang sinuman ang makaka-anchor sa paint sa defense. Dalawang taon na silang nag-bottom out at nag-stockpile ng draft picks. Pangalawang season na ni Sydney Johnson bilang head coach. Naghihintay ang buong rebuild ng dadaan sa pinto na pwedeng maging pundasyon. Dumaan na si Betts.

Lagi kong iniisip ang comp question. Lahat gusto i-comp si Betts kay Wilson o Stewie o Cameron Brink. Walang bagay. Hindi siya face-up four gaya ni Stewie. Hindi siya verticality menace gaya ni Brink. Hindi siya yung pinaka-athletic na center sa league, si Wilson yun. Ang totoo, isa siyang 6'7" version ng pick-and-roll partner ni Sabrina Ionescu. Soft hands, tunay na touch hanggang 15 feet, nagpa-process ng reads sa level na hindi normal sa size niya. Pinakamalapit na historical comp na maisip ko ay batang Brittney Griner na may passing brain. Hindi maliit yung sinabi ko.

Magsisimula ang 30th WNBA season sa Biyernes, Mayo 8. Wala ang Washington sa karamihan ng preseason power rankings. Inaasahan ng ESPN na bottom-three team ang Mystics. Inilalabas sila ng Vegas sa playoff picture.

Sinasabi ko na sa inyo ngayon na lalala yung mga projection na yan, dahil league ang WNBA kung saan ibinibaluktot ng isang dominanteng center ang ceiling ng roster. Ginawa yun ni Wilson sa Vegas. Ginawa ni Stewie sa New York. Kakakuha lang ng Mystics ng pwedeng gumawa nito sa DC, at 49 minuto pa lang ng professional film ang pangalan niya, at siya na ang pinakamahusay na manlalaro sa floor.

Pumusta sa rookie.